BIOSCOOP ETIQUETTE: Zo gedraag je je (niet) in de bioscoop»

Alright-y bioscoopbezoekers. Het is tijd. Hoogst tijd. We gaan het even hebben over hoe je je moet gedragen in de bioscoop. Ik zit nogal eens in de bioscoop en er is meestal toch wel één iemand waar ik me aan stoor. En dat terwijl twee uur lang naar een lichtgevend scherm staren zonder je medemens te irriteren op zich niet zo moeilijk zou moeten zijn. In de praktijk valt dit dus vies tegen. Ik vind het tijd om een aantal bioscoop etiquette op te stellen. Voor eens en voor altijd.

Zo gedraag je je (niet) in de bioscoop:

» Kom netjes op tijd. Ik geef toe: hier gaat het bij mij ook wel eens mis. Toch is het gewoon enorm vervelend om te laat te komen. Niet alleen voor jou (het is toch een beetje een walk of shame wanneer je in het donker naar je stoel strompelt), maar ook voor de rest van de zaal – vooral als jij besluit op die ene stoel in het midden van rij 17 te gaan zitten.

» Staat er een stoelnummer op je kaartje? Doe jezelf dan een plezier en ga gewoon op die stoel zitten. Die stoelen in het midden van de zaal zijn veel beter, ik weet het, maar dat dachten de mensen die wel kaartjes hebben gereserveerd vast ook. Grote kans dat je wat later alsnog terug moet naar je eigen stoel. En als we het over een walk of shame hebben..

» Staat er geen stoelnummer op je kaartje? Ga dan niet naast iemand zitten tenzij de zaal tenminste halfvol is. Don’t be creepy.

Chicken

» Breng je avondeten niet mee de bioscoop in. Vorige week zat ik naast iemand die een vork en een blikje tonijn uit zijn tas haalde. Daar wordt niemand blij van.

» Die chips in die krakende zak die je van thuis hebt meegenomen? Ik accepteer het, alles beter dan een blikje tonijn, maar maak dat ding in ieder geval voor de film begint open. Je hebt wel eens van die mensen die denken: “Oh shit, mijn zak chips kraakt, laat ik hem vooral heel, maar dan ook heel langzaam opentrekken – dan hoort vast niemand het.” En vervolgens hoor je minstens vijf minuten lang ongemakkelijk gekraak. Just don’t. Alsjeblieft.

People

» Ik snap dat een bioscoopbezoek een leuk uitje kan zijn. Helemaal prima. Maar als je wil bijkletsen met die ene vriendin die je al máánden niet hebt gezien is de bioscoop geen geschikte plek. Wees stil. En wil je toch één keer in de zoveel tijd een paar woorden zeggen? Dan is er in de meeste lichamen een fluisterfunctie ingebouwd – gebruik deze.

» Voor sommige mensen is het blijkbaar heel verleidelijk om hun voeten tegen de leuning van de stoel voor ze te zetten. Ik weet niet waarom. Maakt ook niet uit. Volgens mij denken deze mensen dat de mensen in die stoel dat niet door hebben. Laat me je één ding vertellen: we hebben het altijd door. Doe maar gewoon niet.

13 Times

» Gaan we samen naar een film die jij al minstens drie keer hebt gezien? Wijs me dan als-je-blieft niet op die ene scène die jij zo geweldig vindt. Zinnen als “Let op, nu gaan ze zoenen!” of “Die hond hè? Die gaat zo dood, kijk maar” of “let op, dit is belangrijk!” wil ik niet horen. 1) Spoilers. 2) Er staat een enorm lichtgevend scherm voor me – waar denk je dat ik in godsnaam door kan worden afgeleid? Het plafond? De vloer? De muur?

» Zit je naast me? Dan zit jou stoel vast aan die van mij. Dus als jij twee uur lang spastisch met je voet op de grond tikt, tril ik de hele film lang met je mee. Vind ik niet fijn. Het gevolg is dat ik twee uur lang iedere paar seconden naar jouw been kijk in de hoop dat je de hint begrijpt.

Outa My Face

» Alsjeblieft, praat niet tegen het scherm. Ook niet als Bridget Jones opnieuw voor de verkeerde man kiest. De acteurs horen je niet. Ik wel. Stop er mee.

» Date in de bioscoop? Helemaal prima – mijn eerste date met mijn vriend was ook in de bioscoop. Handjes vasthouden? Toegestaan. Voetjes verwikkeld in elkaar? Toegestaan. Klein kusje? Oké, prima. Tong in de ander zijn mond? NEE. Ook niet als je helemaal achteraan zit. Gewoon.. nee.

Clap Clap

» In dezelfde categorie als praten tegen het scherm: klap niet als de film afgelopen is. De regisseur hoort je niet. Het is ongemakkelijk. Het is onacceptabel. Stuur een tweet, stuur desnoods een postduif, maar ga niet lopen klappen.

Heb ik iets gemist? Vast wel. Er zijn nog minstens 1001 andere manieren waarop mensen zich kunnen misdragen in de bioscoop. Maar als iedereen zich al aan deze “regels” zou houden, zou ik al een stuk minder geërgerd de bioscoop uitkomen ;)

Happy

 

Comments

    1. Post
      Author
  1. Manon

    Super leuk artikel ook met die gifjes erbij. Oh ik moet toegeven, ik kom weleens te laat , alleen dan nog wel vaak als de reclame nog aan het draaien is hahaha….oeps. Ja die chipszakken vind ik ook irritant, ach neem toch een bak nachos kost de kop ook niet…lol! Die mensen die willen bijkletsen zijn er altijd dan denk ik ga dan lekker wat drinken in een kroegje of ga uiteten dan kan je lekker de heleltijd kletsen over van alles

  2. Paul

    Leuk artikel Daphne en ik ben het ook helemaal met je eens! Het klappen vind ik niet storend, maar ik vind dat alleen gepast als je bij een première aanwezig bent. Je bent daar op uitnodiging en de organisatoren zullen de sfeer en de reacties van de bezoekers ventileren aan de productiemaatschappij en dan is er natuurlijk geen groter compliment als er na afloop een daverend applaus klinkt.

    1. Rick

      Niet met je eens Paul. Applaus geef je aan mensen, dus in dit geval aan regisseur, acteurs en/of actrices. Niet aan een gevoelloos scherm óf aan mensen die niet aan de film hebben meegewerkt (in dit geval distributeur). Zoals Daphne zegt: het is heel ongemakkelijk.

      Wil je de distributeur tijdens een (voor)première laten weten dat het een goede film is; zeg het na afloop persoonlijk, dan kun je je appreciatie in persoon toelichten.

  3. Riinyosa81

    Haha lach me een breuk hier maar inderdaad die mobieltjes! Die moet er ook aan toegevoegd worden en dan kunnen we allemaal dit manifest gaan ondertekenen.

    Oh ja en Wilco lees je mij vwb punt 1; te laat komen? :-)

  4. Karlijn

    Stoelnummers op kaartjes is zo moeilijk te begrijpen voor sommige mensen, vooral als ze volhouden dat ze ‘geen nummer op hun kaartje hebben staan’ terwijl de rest van de zaal dat wel heeft. Zo frustrerend :’)

  5. Gwen

    Geweldig artikel! Ik vind eigenlijk dat mensen pas naar de bios mogen als ze jouw artikel hebben gelezen en een certificaat hebben gekregen als bewijs. ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *