RECENSIE: The 5th Wave

Chloë Grace Moretz and Alex Roe star in Columbia Pictures' "The 5th Wave."

Soms zijn er van die films waarvan je weet dat je er niet al te veel van moet verwachten, maar waarvan je jezelf op de een of andere manier toch weet te overtuigen dat het allemaal wel meevalt. The 5th Wave was zo’n film voor mij. Ik bedoel, ik wist heus wel dat dit de zoveelste “o-hemeltje-de-wereld-vergaat” film is, maar toch had ik mezelf wijs gemaakt dat het vast niet heel grandioos de mist in kon gaan.

Boy, was I wrong.

In The 5th Wave wordt de aarde ingenomen door een stelletje aliëns, ook wel “the Others” genoemd. In vijf golven roeien ze de hele wereldbevolking uit: eerst valt de stroom uit, dan vindt er een enorme aardbeving plaats en wie nog over is, wordt  geveld door een dodelijk virus. Er zijn maar een handjevol mensen over, waar de jonge Cassie (Chloë Graze Moretz) er één van is.

Chloë Grace Moretz stars in Columbia Pictures' "The 5th Wave."

Het plot is allesbehalve vernieuwend. Een jong meisje laat haar normale leven achter omdat de wereld vergaat, bakt er vrij weinig van en wordt halverwege de film gered door een buitenaards knappe jongeman (pun intended). Natuurlijk is de liefde vrij onmogelijk, moet iemand zijn ware identiteit vinden en zijn er een paar scènes waarin het meisje stiekem toekijkt hoe de jongeman als een zeemeermin in het water duikt of hout hakt.

(Ik vraag me ondertussen nog steeds af waarom houthakken in godsnaam zo’n sexy activiteit is. Is het een pure vorm van mannelijkheid? Ja?)

En weet je, dat maakt me allemaal geen zak uit. Als de verhaallijn nog enigszins geloofwaardig is, neem ik ieder cliché voor lief. Maar jemig, wat is The 5th Wave een rommeltje. De film is van begin tot eind te voorspellen, de plottwist is zo voor de hand liggend dat het eigenlijk geen “twist” genoemd mag worden en de special effects zien er zo nep uit dat zelfs ik het zie (en daar moet je echt goed je best voor doen). Over het script en de dialogen wil ik het niet eens hebben.

Chloe Grace Moretz; Nick Robinson

(Oké, ik geef toch een voorbeeld, want ik kan het niet laten. Op een gegeven moment gaat Cassie’s vader dood en rent ze (in slow-motion) het bos in, om daarna op de grond neer te storten en “I want Daddy” uit te kermen. Come. On.)

En tja, gooi er dan nog een paar mega-cliché’s in en je hebt een film waar mensen werkelijk waar lachen om de momenten die eigenlijk helemaal niet grappig bedoeld zijn. Het hele romantische deel was bijvoorbeeld echt om te janken. De love-interest, Evan Walker (Alex Roe), is wordt door zo’n waardeloze acteur vertolkt dat ik er echt niks mee kon. Een gemiddelde baksteen heeft meer charisma. Maar goed, at least he was pretty.

Alex Roe, left, and Chloë Grace Moretz star in Columbia Pictures' "The 5th Wave"

Ik bedoel, er zullen vast mensen zijn die zich enorm vermaken met deze film (mijn beste vriendin vond hem bijvoorbeeld echt fantastisch), maar als je van jezelf vindt dat je redelijk wat films hebt gezien, zal The 5th Wave het niet voor je doen. En dat is zo jammer, want het hele “5-golven”-gebeuren had heus potentie!

Toen de pauze startte bleef de ondertiteling even hangen en stond er groot “This is pointless” op het scherm. Dit is precies hoe ik me voel bij The 5th Wave.

Aanrader? Nope.
Tranen? Nope.
Lachen? Een paar keer toch wel. Verder heb ik vooral veel moeten lachen om mijn vriend, die de film zowaar nog erger vond dan ik.
Trailer: x
★★★★★

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *