Cinefille ziet: First Man

Op de een of andere manier had ik altijd een heel romantisch beeld van ruimtereizen. Je krijgt me van mijn godganse leven niet in een machine die met 40.000 km/u van de aarde wegvliegt, maar ik stelde me altijd voor dat we de mensen die daar wél trek in hebben in ieder geval een hypermoderne raket met allerlei futuristische snufjes meegeven.

Tegenwoordig is dat misschien zo. Maar First Man, de nieuwe film van Damien Chazelle (La La Land, Whiplash), laat zien dat zeker niet het geval was in de jaren ’60. Toen we Neil Armstrong naar de maan katapulteerden, deden we dat in een krakemikkig voertuig dat met moertjes en boutjes aan elkaar hing. Zoals Neil’s vrouw op een gegeven moment doeltreffend samenvat: NASA was in 1968 niets meer dan “a bunch of boys making models out of balsa wood”.

First Man

Bunch of boys of niet, de maan moest en zou bereikt worden – en het liefst voor de Russen het voor elkaar kregen. Dus stapten Armstrong en Co. keer op keer in hun krappe cockpit voor de zoveelste levensgevaarlijke testvlucht. Er wordt dicht op de huid – of ruimtepak – gefilmd, binnen de nauwe cockpit met honderden schuifjes en knopjes die onmogelijk uit elkaar te houden lijken. Het levert fenomenale ruimtescènes op. Claustrofobisch en zenuwslopend, maar fenomenaal.

Je vraagt je bij iedere ruimtescène af waarom astronauten zich in hemelsnaam vrijwillig in het zielige hoopje metaal laten hijsen. Vooral omdat ze een thuis achterlaten op aarde, met een vrouw en kinderen. Zo ook Armstrong. Zijn vrouw, Janet, wordt gespeeld door de fenomenale Claire Foy, de emotionele spil van de film. Want waar Neil dagelijks landingsvoertuigen crasht en noodlandingen maakt, zit Janet tijdens de maanlanding thuis, op de bank, met enkel een radiootje waarop ze kan volgen hoe het haar man kilometers en kilometers buiten de atmosfeer vergaat.

First Man

Dacht ik eerst aan de maanlanding, dan dacht ik er aan in termen als ‘ontzettend knap’, ‘heroïsch’. Iemand ging immers waar nog nooit eerder een mens was gegaan. Na het zien van First Man vind ik het eigenlijk een gehaaste, onverantwoordelijke missie. Ontzettend moedig, maar ergens ook egoïstisch.

Ik ben er nog niet helemaal over uit. Wat ik wel zeker weet, is dat Claire Foy een Oscar verdient voor haar rol en dat First Man een van de beste films is die ik dit jaar heb gezien.

 

4 Reacties

  1. Maritte
    oktober 18, 2018 / 17:43

    Je hebt me nieuwsgierig gemaakt! Deze film komt op mijn to-watch-list te staan.

  2. oktober 20, 2018 / 16:19

    Ik vind Claire Foy sowieso een geweldige actrice, dus deze film ga ik zeker eens kijken1

  3. Robin
    oktober 21, 2018 / 17:53

    Ikheb hem gisteren gezien. Enige punt is dat sommige scenes net wat te lang duren. Verder echt mooi gedaan!

  4. november 5, 2018 / 14:05

    Ik moet ‘m nog steeds zien, maar hij draaide tot nu toe niet op tijden dat ik ‘m kon zien….hopelijk gaat dat nog lukken want ik verwacht dat deze niet heel lang zal draaien…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?