FILM SCHOOL: Waarom is de regisseur (meestal) zo belangrijk?

Tarantino - auteurstheorie

“Heb je de nieuwe Tarentino al gezien?” Of: “de nieuwe Spielberg draait nu in de bioscoop!” Dit soort uitspraken heb je vast wel eens gehoord. Blijkbaar is het heel normaal om films te beschrijven aan de hand van de regisseur – en er tegelijkertijd een waardeoordeel aan te verbinden. Maar, waarom doen we dit? Waarom zien we de regisseur als “maker” van de film, terwijl er nog zoveel meer mensen aan meewerken?

Nou is het natuurlijk zo dat de regisseur het meest overkoepelende werk doet. Als een film een bedrijf was, zou de regisseur de CEO zijn. Alle verschillende aspecten van een film – de muziek, de cinematografie, het licht, het acteerwerk, noem het maar op – worden uiteindelijk samengebracht door deze persoon. Best logisch dus dat we de regisseur als creatieve mastermind zien. Toch was dit niet altijd zo. Zo zie je op onderstaande poster – van een film uit 1952 – dat de regisseur heel klein links onderin staat vermeld, zelfs ná de schrijvers. In de jaren ’40 en ’50 was de regisseur in de meeste gevallen absoluut geen big deal.

Joan Crawford - auteurstheorie

In deze tijd was Hollywood met recht een filmfabriek te noemen – een industrie. Er werden onmogelijk veel films geproduceerd volgens formules waarvan men wist dat ze werkten. Voor creativiteit en originaliteit was geen plaats: studio’s wilden er 100% zeker van zijn dat de film geld zou opleveren – en dat kan alleen als altijd hetzelfde maakt. Het was goedkoop, niet risky en vrij makkelijk te maken. Film was een beetje als het gemiddelde kledingcollectie van de CoolCat, zeg maar – op het risky-gedeelte na.

Maar goed, op een gegeven moment waren een aantal Franse filmcritici hier helemaal klaar mee. Ze wilden serieus worden genomen – en dat kon alleen als film zelf ook serieus werd genomen. Film moest worden gezien als kunst, niet als goedkoop vermaak.

Het ding met kunst is alleen, dat het voortkomt uit een kunstenaare. Een schilderij van Picasso is van Picasso – niet van de makers van het doek waar hij op schilderde of de mengers van zijn verf. Maar goed, zo’n persoon was er niet in de wereld van de film. In Hollywood deed men gewoon wat er gedaan moest worden – plaats voor een creatieve genie was er in de meeste producties gewoonweg niet.

Hitchcock - auteurstheorie

De omslag kwam met een artikel van Français Truffaut, een filmjournalist en regisseur, in het invloedrijke tijdschrift Cahiers Du Cinema. Hij stelde een politique des auteurs voor: er zou een onderscheid moeten worden gemaakt tussen de grote meesters van de cinema, de regisseurs die hun eigen handtekening achterlieten – de auteurs – en de mensen die enkel deden wat er moest worden gedaan. Meteen ontstond er een eindeloze discussie over wie nou een echte auteur was. Alfred Hitchcock en Stanley Kubrick, bijvoorbeeld, mochten zich absoluut een auteur noemen.

Nou is dit natuurlijk al een hele tijd geleden en is de filmwereld ontzettend veranderd, maar het is heel grappig hoe deze “auteurstheorie” dus ook nu nog zichtbaar is in de manier waarop we over films praten. Want; Steven Spielberg, Martin Scorsese, Quentin Tarantino en Wes Anderson – allemaal regisseurs die absoluut een eigen stempel op een film drukken en waarbij we meteen een “type” film voor de geest kunnen halen.. Maar, wie kent bijvoorbeeld de regisseur van The Longest Ride; George Tillman Jr? Of Sean Anders van Daddy’s Home? Ik bedoel maar – verschil moet er zijn ;)

9 Reacties

  1. maart 16, 2016 / 09:25

    Leuk artikel! Bij Wes Anderson vind ik het toch altijd wel heel duidelijk. Zowel qua beeld, maar ook qua geluid en de gebruikelijke acteurs.

  2. maart 16, 2016 / 10:39

    Leuk gedaan, ga je nog meer filmschool geven? :)

    • maart 16, 2016 / 19:45

      Ja! Dat is het plan in ieder geval – ik moet nog even brainstormen over een paar leuke onderwerpen (:

  3. maart 16, 2016 / 14:27

    Interessant! Het is inderdaad wel opvallend dat films tegenwoord naar regisseur worden benoemd. Aan de andere kant ook wel verhelderend, dan weet je wat je sort of kan verwachten haha.

  4. maart 16, 2016 / 16:49

    Wat leg je dat mooi uit Daphne, beter dan mijn studieboeken ooit hebben gedaan volgens mij, haha! Leuk om te lezen!

    • maart 16, 2016 / 19:45

      Ahhh dankje haha, dat was ook een beetje mijn doel! Die stof is altijd zo droog!

  5. maart 16, 2016 / 21:04

    Cool artikel! Genoeg studenten voor Daphne’s 2e Masterclass zo te zien

  6. maart 20, 2016 / 16:55

    Leuk artikel! Ik wist dit allemaal al wel uit mijn lessen filmgeschiedenis, maar niettemin erg interessant! Ook ik zou het superleuk vinden als filmschool een terugkerende rubriek wordt :)

  7. maart 27, 2016 / 18:27

    Wauw, dit vind ik echt een heel interessant artikel. Dankjewel! :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dubai escorts mardin Escort escort afyon escort sakarya

Zoek je iets?