CRY BABY CRY: Films om goed bij te huilen #4

huilfilms

Ik weet niet of ik de laatste tijd het emotionele bereik van een theelepel heb of dat films gewoon niet meer zo cry-worthy zijn. In ieder geval huil ik tegenwoordig een stuk minder bij films. Vind ik helemaal niet zo tof, want soms is het zó fijn om even goed te huilen en uit onderzoek blijkt zelfs dat je er gelukkiger van wordt. BAM. Hoe dan ook wist ik de laatste tijd toch weer een klein aantal films voor jullie te verzamelen!

Miss You Already

MISS YOU ALREADY

Als er één film is waarbij ik de afgelopen tijd flink wat tranen bij heb gelaten, dan is het deze wel. Zo rond minuut numero 10 ging het al mis – en eigenlijk kwam het daarna ook niet meer goed. Miss You Already gaat over twee vriendinnen die op hetzelfde moment levens-veranderend nieuws krijgen: de één is zwanger, de ander ongeneeslijk ziek. Je moet er niet aan denken dat dit jou en je beste vriend(in) overkomt, man.

Room

ROOM

Deze film is alsof je je gevoelens in een wasdroger stopt: ze worden zó door elkaar geschud. Room keek ik samen met mijn broertje (die is dus zo emotioneel stabiel als wat) en eigenlijk wilde ik dus niet huilen. Is niet gelukt, maar hoe kan het ook anders? De film gaat over een jongetje dat al zijn hele leven – samen met zijn moeder – opgesloten zit in een kamer van 3 bij 3 meter. Enorm heftig, maar zo mooi gedaan.

Earl

ME AND EARL AND THE DYING GIRL

Had ik verwacht dat ik bij deze film moest huilen? Absoluut. Hij gaat tenslotte over een meisje met kanker – en we weten allemaal hoe dit soort films meestal aflopen. Maar o, man, deze film is eigenlijk zó leuk dat je helemaal vergeet hoe triest het allemaal wel niet is, en dan komt het einde, en BAM, het voelt alsof er een trein over je heen is gereden. Ik heb me niet vaak zo verraden gevoeld als bij deze film. Sowieso een grote aanrader!

Big-Fish

BIG FISH

Halverwege deze film kwam ik er achter dat ik hem in een ver verleden al een keer had gezien, maar ach, dat doet verder niks af aan de film. Big Fish gaat over een vader die zijn zoon (en eigenlijk iedereen om zich heen) de meest fabuleuze en onmogelijke verhalen over zijn leven heeft verteld. Wanneer de zoon eenmaal volwassen is en de vader op sterven ligt, wil de zoon achter het echte verhaal komen. De film neemt soms haast Alice In Wonderland-achtige proporties aan, maar is verder wel heel mooi. En ja, ik heb tegen het einde een traantje gelaten ;)

Bar weinig films dus, want Me and Earl and the Dying Girl keek ik vorig jaar in december. Ik heb meer huilfilms nodig! Hebben jullie de laatste tijd nog goede huilfilms gezien? Laat het me dan alsjeblieft weten, haha!

2 Reacties

  1. april 24, 2016 / 10:53

    Room en Miss You Already staan nog op de watchlist en bij bij zowel Me & Earl als Big Fish heb ik wel een traantje weg gepinkt. Dat belooft wat voor de 2 andere titels

  2. april 24, 2016 / 11:14

    Bij Me & Earl heb ik ook flink moeten janken, haha. De laatste tijd heb ik eigenlijk geen huilfilms meer gezien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dubai escorts mardin Escort escort afyon escort sakarya

Zoek je iets?