RECENSIE: Hail, Caesar!

Hail, Caesar!

Ik ben echt een sucker voor het Hollywood van de jaren ’50. Op de een of andere manier heb ik zo de het idee dat het Hollywood van Grace Kelly, Marylin Monroe, James Dean en Audrey Hepburn toch net iets classy-er was dan dat van nu. Klopt natuurlijk geen zak van, ook in deze tijd werd er het ene na het andere schandaal weggemoffeld, maar toch is deze illusie er.

Hail, Caesar! speelt zich af in deze tijd, in de fictieve Capitol Pictures Studios in Hollywood, een plek waar altijd wel een productie vertraging oploopt door sterren die instorten, of gewoonweg niet komen opdagen, en waar roddeljournalisten altijd uit zijn op de nieuwste schandalen. Te midden van deze chaos is er Eddie Mannix (Josh Brolin), de ‘fixer’, die de taak heeft de buitenwereld te laten geloven in de perfecte illusie die Hollywood zijn publiek probeert te verkopen.

Hail, Caesar!

En Eddie Mannix? Die heeft het maar zwaar. Hij probeert – voor zijn vrouw – te stoppen met roken, de studio heeft bedacht dat een westernacteur die niet één zin fatsoenlijk uit zijn strot krijgt prima in een melodrama kan spelen, een zwemfilmactrice (ja, zwemfilms waren destijds echt een ding) is zwanger, past niet meer in haar zeemeerminnenkostuum en is ook nog eens ongehuwd, en als klap op de vuurpijl wordt de hoofdrolspeler uit de productie Hail, Caesar! ontvoert in de laatste dagen van de opnames. Meneer Mannix heeft het niet makkelijk.

Hoewel het leven van Eddie Mannix de rode draad door de film vormt, komen er nogal wat sub-plots voorbij. Of nou ja, sub-plots? Zijn het nog sub-plots als ze samen meer tijd innemen – en leuker zijn – dan de grote verhaallijn? Het verhaal is ab-so-luut geen samenhangend geheel en omdat de personages verder 0.0 karakterontwikkeling doormaken, krijgt de film bijna iets karikaturaals.

Hail Caesar 4

Normaal kan ik me hier echt als een idioot aan ergeren, maar in het geval van Hail, Caesarwas dat eigenlijk niet het geval. De sub-plots zijn namelijk zo leuk! Je krijgt als het ware een kijkje achter de schermen van de opnames van de verschillende filmgenres uit deze tijd – en ziet zo ook meteen hoe belachelijk Hollywood eigenlijk was. Hail, Caesar! is net zo zeer een ode aan Hollywood, als dat het er een parodie op is.

En oh man, deze film is zo grappig. Iedere set waar we mee naar toe worden genomen, heeft zo zijn eigen problemen. De scène waar de super-serieuze Britse drama-regisseur, Laurence Laurentz (die naam alleen al, gespeeld door Ralph Fiennes) een nogal lompe western-acteur één zin op de juiste manier probeert laten uit te spreken, is net zo briljant als de bekende hamburger-scène uit Pink Panther. George Clooney als onnozele superster die eigenlijk best prima kan opschieten met zijn kidnappers? Heel tof. En Channing Tatum als tapdansende matroos met enorm veel flair? Ge-wel-dig. De personages mogen dan vrij plat zijn; de acteurs maken er absoluut iets leuks van. Maar goed, wat wil je ook met zo’n geweldige cast.

Hail Caesar 6

Ik vond de film echt heel leuk. Je moet hem alleen echt niet kijken voor het verhaal, want dan kom je bedrogen uit. Maar, als een rij opeenvolgende sketches doet de film het hartstikke prima. Hij duurde misschien een tikkeltje te lang en het was licht belachelijk hoe alle verhaallijntjes aan het einde aan elkaar werden geknoopt, maar ik heb me absoluut vermaakt!

Aanrader? Ik vind van wel! Ik weet niet of ik de film net zo geweldig zou hebben gevonden als ik niet zo’n filmliefhebber zou zijn, maar goed, er is ook niet bepaald een manier om daar achter te komen. Maar op zich is de tap-dans scène van Channing Tatum al een bioscoopbezoekje waard.
Tranen? Ha, nee.
Lachen? Oh absoluut. De humor is zo droog – echt right up my alley.
Trailer: x
★★★★

 

 

 

 

  1. feb 22.2016 / 5:26 pm / Beantwoorden

    Haha klinkt geniaal.

  2. feb 22.2016 / 5:40 pm / Beantwoorden

    Ik heb de trailer al 100 keer voorbij zien komen en ik wil hem ook echt heel graag zien. Maar deze film spreekt lang niet iedereen aan, dus óf ik ga alleen óf ik moet nog even een metgezel vinden.

  3. feb 22.2016 / 9:21 pm / Beantwoorden

    Klinkt als een leuke film! Vorige week heb ik voor het eerst O Brother, Where Art Thou gezien en nu ben ik wel benieuwd naar de rest van het werk van The Coen Brothers :)

  4. feb 23.2016 / 12:42 pm / Beantwoorden

    Leuk! Ik ben eigenlijk ook wel erg benieuwd naar deze film!

  5. feb 23.2016 / 5:10 pm / Beantwoorden

    Ik zal mijn verwachtingen wat bijschaven en hem binnenkort hopelijk gaan kijken :D
    De hamburger-scène uit Pink Panther vond ik overigens ook geniaal!

  6. feb 23.2016 / 8:31 pm / Beantwoorden

    Oh, hij is toch wel anders dan ik dacht zo met die sketches. Maakt wel dat ik nu nóg meer benieuwd er naar ben haha. Lijkt me leuk!

  7. feb 24.2016 / 12:40 am / Beantwoorden

    Ik hoorde niet al te goeie reviews, maar wil ‘m nog steeds heel graag zien. Al is het maar voor de mooie beelden en sfeerschepping!

  8. feb 25.2016 / 11:11 am / Beantwoorden

    Ben erg benieuwd, ik ben wel een fan van het soort humor van de gebroeders Coen

  9. feb 27.2016 / 6:10 am / Beantwoorden

    […] Cool, Sodapop // Sharknado 3: Oh Hell No! (2015) Review Cinefille // Recensie: Hail, Caesar! De Filmkijker // Demolition (2015) – Recensie Screendependent // Review – Pan (2015) […]

  10. feb 29.2016 / 8:36 am / Beantwoorden

    Ben benieuwd. Ik wist eigenlijk niet wat ik ervan moest denken na de trailers. Deze recensie heeft mij in ieder geval over de streep getrokken :).