Waarom het oké is om soms even stil te staan

Weet je nog, vroeger, de zomervakantie? Helemaal niets, acht weken lang. Vriendjes en vriendinnetjes waren op vakantie, afspreken kon niet. De school lag stil. Zelfs al had je het gewild, vooruitwerken was onmogelijk. Je ouders waren aan het werk, of bezig in het huis. Je was volledig op jezelf aangewezen. Niets moest, niet hoefde. Deze lome zomers duurden een eeuwigheid.

Misschien romantiseer ik het een beetje. Als ik een beetje verder graaf in mijn geheugen, weet ik heus wel dat ik me ook enorm kon vervelen. Maar het zette me aan het denken: wat was nou de laatste keer dat ik echt niets deed? Of beter gezegd: wat was de laatste keer dat ik niets deed en me er niet schuldig over voelde?

Ik kon het me niet herinneren.

 

 

Vrije tijd heb ik zat, maar op de een of andere manier vul ik deze met alleen maar nuttige dingen. Bloggen verbetert mijn schrijfvaardigheid. Door het kijken van films doe ik meer kennis op over mijn werkveld. Ik borduur tegenwoordig, maar dan wel met het idee om binnenkort een Etsy-shop te starten. Begrijp me niet verkeerd: ik vind al deze dingen keileuk om te doen, maar ik hou mezelf voor de gek als ik zeg dat ik het alleen doe voor de ontspanning.

En misschien nog wel erger: als ik eens iets doe wat totaal geen nut heeft, voel ik me schuldig. Als ik een romantische komedie kijk, bijvoorbeeld. Of als ik ‘s middags een uurtje in bed ga liggen. Als ik televisie kijk, of een cake bak. “Wat een tijdverspilling,” denk ik dan. Idioot toch?

 

 

Eigenlijk vul ik mijn vrije tijd met dingen waar ik op dat moment helemaal niet gelukkig van word, maar waarvan ik hoop dat ze me in de toekomst gelukkiger gaan maken. Nu is er niets mis met zelfontwikkeling, maar het hoeft helemaal niet altijd meer en beter. Mijn hoofd is constant tien jaar verder, waardoor ik helemaal niet bezig ben met nu. En dat vind ik dus heel stom, want waarom zou ik niet gewoon doen wat me nu blij maakt?

Dat is dus precies wat ik de komende tijd ga doen. Even stil te staan, als het ware. Stilstaan is helemaal niet zo verkeerd, vooral niet als je op een plek bent die eigenlijk best mooi is. Want even hè: ik ben verdomd tevreden met hoe mijn leven er op dit moment uitziet. Ik heb een ontzettend lieve mensen om me heen en een baan waarvan ik vijf jaar geleden alleen maar kon dromen. Het kan altijd beter, het kan altijd groter, maar soms moet je ook even genieten van wat je al hebt. En joh, ik ben 24. Er is nog zoveel tijd voor beter en groter.

En deze zomer? Ik wil een weekje weg. Alleen. Het hoeft niet eens ver weg te zijn. Waar het is, maakt me niet zo veel uit, zo lang er maar een strand is. Maar ik wil weer zo’n lange zomer, waarin niets moet, niets hoeft en alles kan.

  1. mei 16.2018 / 11:22 am / Beantwoorden

    Dat schuldgevoel heb ik totaal niet, eigenlijk. Wel een mooi voornemen om er even alleen tussenuit te gaan!

  2. mei 17.2018 / 12:43 pm / Beantwoorden

    Ooh heel herkenbaar! Ik heb dat gevoel de laatste tijd ook heel erg. Ik wil ook terug even een zomer waarin niets moet en alles kan ^^

  3. mei 18.2018 / 9:29 am / Beantwoorden

    Oh zo herkenbaar! Ik voel me ook altijd een beetje schuldig als ik heb zitten ‘niksen’.