Waarom ik verliefd ben op La La Land

Er zijn van die films die ik driehonderd keer kan zien. Of misschien nog wel vaker. Films die ik echt goed vind, wil ik ook aan iedereen laten zien. Whiplash heb ik alleen gezien, met één van mijn vriendinnen, met mijn vriend, met mijn moeder. Jane Eyre heb ik ook absoluut aan alles en iedereen opgedrongen. Jane Eyre was zelfs lange tijd mijn aller-favorietste film ooit. Tot 29 december 2016. Want toen zag ik La La Land.

La La Land, huh?

Waarschijnlijk heb je ergens al wel over deze film gehoord. Misschien alleen al omdat je een klein beetje fan bent van Ryan Gosling (klein beetje, niks mis mee). Misschien ook wel omdat de film maar liefst 7(!) Golden Globes mee naar huis nam afgelopen maandag.

Maar wat is het dan? Qua genre is de film denk ik het best te beschrijven als een hedendaagse musicalfilm. En voordat je afhaakt (het woord “musical” heeft nogal de neiging dat te doen, merk ik), hear me out. De film gaat over twee mensen in Hollywood die van een carrière in de showbizz dromen. Mia (Emme Stone) wil actrice worden, maar verkoopt voornamelijk koffie en rent ondertussen van de ene auditie naar de andere. Sebastian (Ryan Gosling) speelt in sjofele clubs om de eindjes aan elkaar te knopen, maar droomt van een eigen jazzclub. Natuurlijk ontmoeten ze elkaar, cue in the romance, maar hoe werkt dit? Twee super-ambitieuze mensen, liefde, en de hectiek van Hollywood?

La La Land 2

Dus, musical

Ja, musical. De film is nog geen vijf seconden bezig of er staan mensen op de freeway te dansen en zingen. Er zitten inderdaad 1 à 2 over-de-top “iedereen-danst-en-zingt-op-straat”-stukjes in La La Land. Daar moet je van houden, ik geef het toe. Mijn vriend weigert deze film te kijken, puur omdat het een “musical” is. Super jammer, want 1) het valt allemaal best wel mee, dit is net iets andere koek dan bijvoorbeeld Les Miserables, 2) één van de hoofdpersonen is jazz-muzikant, het ligt best voor de hand dat hij hier en daar een riedeltje op de piano speelt, en 3) de muziek is echt belachelijk mooi. Kleine heads-up: een deel van de soundtrack is ook ideale studeermuziek.

Dromen

Iedereen heeft wel eens te horen gekregen dat zijn of haar dromen onrealistisch zijn. Dromen zijn misschien ook wel een beetje onrealistisch. Je droomt alleen van dingen die net iets buiten bereik liggen. Hoe dan ook, dat is waar deze film over gaat: dromen. Sebastian en Mia willen het allebei maken, maar zien niet in hoe. Meteen aan het begin van de film zitten twee vrij “grappige” scènes waarin Mia en Sebastian beide keihard de grond in getrapt worden. In de film best humoristisch, maar ik zou op dat moment niet in hun schoenen willen staan. Deze film is – denk ik – voor heel veel mensen herkenbaar, en daardoor ook heel mooi. Ik heb dan ook een traantje gelaten tegen het einde.

La La Land 3

Chemie

Emma Stone en Ryan Gosling hebben al eerder bewezen dat het qua chemie wel goed zit (denk aan Crazy, Stupid, Love), en ook in deze film zit het méér dan goed. Als het aan mij lag, speelden deze twee acteurs in iedere film. Samen. Ze zingen hier en daar een riedeltje, en ondanks dat ze niet de beste zangers out there zijn, maakt de enorme chemie tussen de twee een hele hoop goed. Oh man, deze film is gewoon een hoop romantiek.

Nostalgie

Ik ben nog nooit in LA/Hollywood geweest, maar als ik me er een voorstelling van maak, ziet het er precies zo uit als in La La Land. De film speelt zich af in het hier en nu: auto’s gaan open van een afstand, er zijn smartphones, John Legend staat in de hitlijsten. Maar tegelijkertijd grijpt de film ook heel erg terug op het hele “Old-Hollywood” idee. Er komen heel wat locaties uit Hollywood-klassiekers voorbij, er wordt geflaneerd in felgekleurde fladderjurkjes, de zonsondergangen kleuren de lucht in allerlei parelmoertinten. Pure nostalgie.

Yes, dit is mijn nieuwe favoriete film. En ik wil hem nu opnieuw zien. En dan nog een keer, en dan nog een keer, en dan..

 

 

 

Share:

10 Reacties

  1. januari 12, 2017 / 18:41

    Ik moet stiekem bekennen, ik word ook steeds meer fan. Zag ’em gister voor de tweede keer, en zat er toen nog meer in dan de eerste keer. Een uitgebreide recensie heb ik al geschreven, dus ik zal hier niet van alles herhalen, maar de (acteer)chemie tussen Gosling en Stone is inderdaad één van de grootste pluspunten hier.

  2. januari 12, 2017 / 19:58

    En elke keer weer als ik een trailer voorbij zie komen, ik een van de noten van de heerlijke soundtrack hoor of van die prachtige stills zie van de film wil ik voor de derde keer gaan. Ik ben ook verliefd. Het is mij alleen nog te duur voor een relatie xd

  3. januari 12, 2017 / 22:08

    Ik ben echt net terug van de film. Ik vond vooral de muziek, licht en camera werk heel goed. Ik wil hem zeker nog een keer zien!

  4. januari 12, 2017 / 22:49

    Heel leuk om te lezen!! Ik heb zelf laatst ook een blogpost geschreven over La La Land :-)) Jane Eyre vind ik ook leuk (de BBC versie vooral), maar het boek nog veel leuker, die heb ik ook meerdere keren verslonden :)

  5. januari 13, 2017 / 10:40

    Ik heb ‘m gisteren gezien en vond ‘m ook prachtig! Inderdaad die combinatie van heden en verleden viel mij op, vond ik erg mooi gedaan. Ik vond het ook leuk dat het juist niet van die perfecte zangers zijn, al heb ik begrepen dat Ryan Gosling speciaal voor deze film heeft leren pianospelen? Zeer indrukwekkend haha.

    • januari 14, 2017 / 15:22

      Dat klopt, maar hij speelde zo bizar goed dat ik me af en toe afvroeg of er geen cgi in het spel was….

  6. januari 17, 2017 / 15:28

    Leuk om te lezen dat hij je zo geraakt heeft! Helaas gold dat bij mij niet…maar ben de uitzondering.

  7. januari 21, 2017 / 11:53

    Klinkt zo goed! Ik heb echt alleen nog maar positieve dingen over deze film gehoord dus nu wil ik hem natuurlijk dringend gaan kijken! :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?